Yağmur yağıyor yüreğimin boşluğundan
Ömrümün çöl olmuş toprağına.
Her damlası düş kırıklığımı sularken
Umutlarım sel olup dökülüyor denizlere
Tüm çığlıklarımı toplasam bir araya
Duyulur mu ki yalnızlıklar rıhtımında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta