Alıp başını gitmek lazım bu şehirden,
Ta uzaklara,
Kim bilir, belki çam kokulu dağlara,
Hele bir de kar da varsa,
Uzan uzanabildiğin kadar sonsuzluğa.
Belki de, küçük bir göl kıyısına,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




NE KADAR GÜZEL BİR ÇALIŞMA BELKİDE KIZGINLIĞINIZ HAK ETMEYEN ŞİİRLERDEKİ VE ŞAİRLERDEKİ POPÜLERİTE
Gitmek istediğiniz tabloyla (doğal ortam) bugün bırakmak istedikleriniz (teknoloji ürünlerini ve günlük koşulları) arasındaki farkı hiç rahatsız etmeyecek bir ustalıkla çizmişsiniz, kutluyorum .
güzel anlatım ammaaaa
Maddî nimetlerin içinde boğulup ruhumuzdan uzaklaştırdığımız güzellikleri hatırlattığınız için teşekkür ederim. Kaleminize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta