Ne taşı ne de toprağı yaramadı bana,
Suyu bile diyemiyorum ki, denizi yok,
Kaçmak istiyor adımlarım bu memur diyarından,
Dar geldi topraklar, kurudu yalnızlığın sessizliğinde.
Sevemedim bana bakan sabit gözleri
Bulamadım anadolu toprağı kokan kızı
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta