Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Şair başını alıp giderken, aslında sevgilisinden kurtulmayı hayal ettiğini düşünüyoruz bu şiiri okuyunca...ama 'sessiz, sensiz ' kısmı en altta olsa çok daha vurgulu olurdu diye düşünmeden edemiyoruz:)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta