Yavaşça tartaklanmakta içimi kemiren sessiz gece
sen durup tokatlayınca sana bakan gözlerimi
uzanıp aynadaki tecrit altına alınmış acizliğime baktım
gözlerinde senin
bir vaktin uçurumlarında bırakılmış Zerdüşt sonbahar şimdi her şey
bu aşktaki suistimal
flu bir aşktan koca bir yetim bıraktı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta