Ve zaman; en gereksiz hiçliğinde
En olmaz haliyle aşkı doğuruyor yüreğimin ortasına.
Umut düşmanı talihim güneşin ardına sinmiş.
Duygularıma koyduğum ne kadar yasak varsa delinmiş.
Ha düştük ha düşeceğiz gerçeğin gözünde.
Burnumda kokusu hüznün daha açılan ilk sayfasında,
Okumaya korktuğum tüm geçmiş meğer bugünler içinmiş.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta