Gitmek gerek bazen
Gözyaşımın kezzabını yüreğime akıtarak
Anıları salkim saçak serperek
Ayrılığın okunu hayallerle saplayarak
Yitik gecelerden ömrümün öfkelerini sökerek
Gitmeyi kabullenmesemde
Gitmek gerek bazen
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta