Bir kuşluk vakti giderken ömrümden,
Malum her şeyi silercesine,
Düşleri de alıp valizine.
His denen mağrur tanım da yok ki geride.
Düşüp de en dibe,tamu alevinde,
Yaktığın ruhum değildi sanki.
Sondan bir önceyi yaşıyorken dünya,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta