Hayatta dertsem kocaman bir belaysam başına,
Çıkarım hayatından hiç engel olmam yoluna.
Dört ayda beş defa gönlüme acıdan yaptın per,
Ben gideyim de sen mutluluk çiçeklerini der.
Mademki sen kurduğumuz hayallere hercayi,
Fotoğraflarda dahi bulamazsın artık beni.
Her anımızı bir daha yaşa gözler yaşarsın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta