sanki hiç gitmedin gibi...
bir tabak daha koydum masaya......
kokunu vurdum gözlerimden duvarlara...
nefesinle resim yaptım yüreğimde ki tuvala....
bütün renkler senden teşekküldü...
ölüm kim ki ayıracak bizi...
anahtarı cebimde kilitli bir kapı....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta