Her gece kulağımda bitiyor sesin,
elim istemesede uzanıyor albümüne
kısık sesle dinlemiyorum artık müzikleri
gözlerimi kapattığımda girdiğim büyülü dünyadan
yitik bir alarm sesi,
penceremden içeri nükseden günün ilk ışıkları
ve yorgun vücudum üçkeniyle uyanıyorum,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta