Yapraklar sararırken ağaçlar üzerinde
İnce bir buğu olur gözlerim üzerinde
Bu hüzün akışının tabiat demlerinde
Seslenir gür sesiyle “haydi “ gitme vaktidir…
Çehremin bütününü sararken nazlı izler
Guguklayan her saat sanki maziden izler
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta