Gün batarken sahilde, yürüdüm yalınayak,
Yalnız seni düşündüm,özlemle ağlayarak,
Dalgalara anlattım, sana olan aşkımı,
İlan ettim deryaya,çılgınca haykırarak.
Martılarla konuştum, rüzgarlar eşliğinde,
Başım önüme düştü, hasretin eşiğinde,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta