Gitme yüreğim,
bir çırpınışta gitme,
Öksüz kalıyorum,
sensiz kalıyorum.
Gitme…
Şiirlerde öksüz kalır mı insan?
Kim sözüme anlam katacak,
kim kelimeme ortak olacak?
Gitme,
öksüz kalıyorum.
Güneşin sıcaklığında,
kuşların uçuşunda,
beyaz bir sayfada
bulmak seni…
Gitme,
öksüz kalıyorum.
Yarım,
eksik gibi,
sen gibi…
Sessizlik düşüyor dizelerime,
boşluk büyüyor kalbimde.
Kelime kelime dağılıyor içim,
her harfte biraz daha yalnızım.
Gitme…
Çünkü sen gidersen
sözler yetim kalır,
şiirler sessizleşir,
ve ben
öksüz kalırım.
Ama eğer bir gün
geri dönersen,
bil ki her kelime, her dize
seni bekleyen bir ev gibi hazır.
Ve ben…
o gün
artık öksüz değilim.
Ve sonra anlarım ki;
her çırpınış, her suskunluk,
her bekleyiş,
sadece seni daha çok sevmiş olmaktır.
Kayıt Tarihi : 8.3.2026 18:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!