Omuzlarıma yüklenen sorumlulukların gölgesinde
Boynum bükük, cesaretim kırık
Hiç bırakmamacasına sarılmak isterken
Gitme kal demiştim sana
Yağmur gözlerinde nemin esintisini
Üşümenin titrekliğini
Korkunun ürpertisini görürken
Gitme,gitme kal demiştim
Ayrılık rüzgarlarının,son bahar yapraklarını savurduğunda
Solmuş yaprakların yerini,sevdamın feryatları aldığında
Doğacak güneşin sensiz beni ısıtmayacağı zamanda
Gitme kal demiştim.
İçimde parçalanan bir yerlerimin sancısını saklamaya çalıştığımda
Boğazıma kadar gelip düğümlenen sözcüklerin
Gözlerime yaptığı baskıyı yıkmaya çalıştığımda
Gitme kal,kal demiştim sana
Şimdi rüzgarın alıp götürdüğü yapraklardan hiç eser kalmadı
Soğuk esen rüzgarın üşüteceği bir sevda da yok
Yıkık bir iskele kirlenmiş bir deniz,hepsi bu
Kal demiştim ya sana sakın dönüp bakma ardına.
Kayıt Tarihi : 3.4.2009 03:03:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!