Arkandan çok gözyaşı döktüm ama sevgilim sana 'gitme kal' diyemedim.Sen giderken bütün suç benimdi.Çünkü o iki kelimeyi söyleyebilseydim belki sen yanımda olacaktın.Ama gururum aşamadığım tek engel.
Sen bitti diyordun ama gözlerin seni seviyorum diyordu.Ve ben bu aşkı kalbime gömüyordum.Yapabileceğim tek şey vardı senin o sözlerinden sonra gözlerimden akan yaşların kalbimde alev alev yanan aşkl ateşimi söndürmesini bekleyecektim.
Bilmiyorum sen bu yazıyı okur musun? Sana gitme kal diyemedim ama şimdi yolunu gözlüyorum.Ve sana burdan sesleniyorum:'Bu kadar ayrılık yeter sevgilim.Hadi gel artık da o büyük aşkı yeniden yaşayalım.Ben beni bıraktığın yerdeyim.'
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta