Ne hırçındir şu sessizliğin feryadı
ve ne haindir çaresizliğe vurulan kilit
hayat, bahcesinde dikensiz bir güle benzer
acı, kayıtsiz ve tükenmek bilmeyen bir şiir
git gidebildigin kadar lakin gitme! ! ! !
Gitme! ! bırakma beni hüzün tarlasında
ne gücüm ne de heyecanım var bir tek sen ve tabi ki ben
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
