Yorgun yılgın bezgin inatçı bir adım var şimdi
Gidiyorum demen o kadar kolaydı ki
Zor olan uğurlamak dı..
Sessizliğin içinde bir ses
Yalnızlığın içinde bir nefes
Karanlığın içinde gölge
Adım solgun adım anlamsız
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
