Bırakıp beni gitme demiştim
Gitme çocuk gitme tek başına
Sen gidersen ben ham meyve gibi
Düşerim tutamazlar dalında
Peşinden deli taylar koşturan
En çılgın yanlarımı ölümsüzleştiren
Kuru fındık dallarından koparıp
Sonra filiz filiz yeşerten mavişim
Yanıböğrüne uzansam
Toprağın koynunda saklasan beni
Bir daha hiç
Ama hiç uyanmasam sensiz
Gitme bırakıp gitme demiştim
Gitme çocuk gitme
Sen gidersen bağlanır gözlerim
Tutmaz olur
Dayanmaz bu acıya dizlerim
Başka el tutamam koca çocuk
Buz bağlar yanan yüreğim
Bereketli toprak gibi bakardın
Külyüzümde güller açardı
Gelip sol yanıma yaslayınca başını
Asi gelincikler gibi korkardım
Ama bir nefesinle dolardın
İçimin derinliklerine
Renkli gözlerinde aksimi görürdüm
En çok da bulut karası kaşlarını
Ve maviş gözlerini severdim
Salim Erben
Kayıt Tarihi : 29.11.2025 12:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!