Gitme be Gülüm... Şiiri - Mecit Aktürk

Sürgün fermanını boynuma takıp
Çarparak kapıyı, gitme be gülüm...
Ağlayan gönlümü mahzûn bırakıp
Ardından baktırma, etme be gülüm...

Bir deli rüzgârdın sinemde esen
Sendin acımasız, üzen, kıran; sen
Yine de sen oldun nazlanıp küsen
Hilâl kaşlarını çatma be gülüm...

Dünyamı dar ettin, hayatı zindan
Yarınım daha da ümitsiz dünden
Zaten çileliyim doğduğum günden
Derdime onmaz dert, katma be gülüm...

Yok mudur değerim hiç nazarında
Köz ettin gönlümü çile harında
İstemem diyerek bitpazarında
Aşkımı bir pula satma be gülüm...

Hep baykuşlar oldu dalıma konan
Bir dost bulamadım halıma yanan
Razıyım elinden ölüme inan
Yeter ki kalbinden atma be gülüm…

DOST KALEMDEN;

Daha dün yerleştim,köyden şehire
Sitem etme katlanırım,zehire
Bıraktım kendimi,akan nehire
Ölmek istiyorum,dutma be gülüm.......DiYARi