Bıçak üstünde cambaz misali kaldım orta yerde,
Dilim lal, gözüm kör yokluğunda yar, gitme.
Üşümüş çocuk gibi koştum sığındım koynuna,
sensizlik zemheri, dipsiz kuyudur sensizlik, itme.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta