Suskunsun, küskünsün bana neden bebeğim
Sen benim en değerli taşımken kaybettim
Uyandım sabah seni bir an göremedim
Ağladım ardından gözyaşımı silemedim
Gökyüzü bizi mutlu ederken
Yağmurla düştü damlalar
Avuçlarıma sığdıramadım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta