Esmezdi eskiden başımda sevda yelleri,
gülmezdi gözlerim düne kadar,
Yarısı yaraydı, her yeri kangren...
Ya kalemimde kilitliydi, ya da yüreğimde hapis,
sen açıncaya kadar kapılarını arkasına kadar...
Gitme ne olur!
Mesafeleri yakın eden, kendine de müptelâ sevgili...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



