Aklınla güzel, kalbinle bilgesin !
Sözünü dinlemem diye bana ne ara kırıldın?
Gönülsüz gördüm seni son seferinde.
Oysa ben bırakalı laf ebeliğini,
Uzun zaman oldu da,
Her cümlenin başıyla sonunu, önceden ayırt edemez oldum.
Şimdi benim hatıram, kalmadı mı sende ?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta