Gazap kuşları göçüyor gönlümden gönlüne
yaralı,yorgun,kırgın..
içimden bir nehir akıp geçiyor,
sende son kalan beni de sürüklüyor.
bir bir kalkıyor kalbimin istasyonundan vagonlar
kaybedilmiş savaşlarıma el sallıyorum..
hüsranlarım diz boyu,yoksunluğuma battıkça batıyorum..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta