konuşmadık o akşam...
sessizce yürüdük sokaklarda...
ilk kez o zaman dikkat etmiştim,
yolun kenarında kocaman bir çınarın olduğunu...
şaşırdım önceleri,
sanki şehri yeniden tanımaya çıkmıştım...
yalnız yürüyordum sanki, amaçsız...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
