Dünyam karardı, güneşim, mum gibi söndü.
Yaz mevsimi içinde, temmuz ayım bile dondu.
Gidişin kıvılcımdı, yüreğim kor oldu yandı.
Yaralayıp gittiğin o günden beri.
Ne yediğimi ne de içtiğimi biliyorum.
Ellerimi açıp, her gece, seni Allah’tan diliyorum.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta