Ayaklarımızdan silinen bir ışık vardı,
oradan anladım:
büyüye basmışız.
Kırık kanatlar kalmış geriye,
ne uçmayı hatırlıyorlar ne yere düşmeyi.
Sen bunları hiç düşünme,
git karış başkalarına.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta