Yenildim,
öyle ki çekip gidebilirim artık.
kısır döngülere mezarlarını
inatla kazanların sonunda yaptığı gibi.
kollarımda ağır bir kılıcın sızısı
tabletlerimde bitmemiş bir hayalin sandığı.
kararmalara teslim olmuş şehirlerin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




terk ediyorum gözlerinin vicdanına
bütün ganimetleri.
Sevgili Ron,elinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta