Kangren olmuş kanlı gözlerimle bakıyorum gidişinin arkasından...
Her gidişinde bir parça daha büyüyor bakışlarımın sırtındaki kambur...
Her gidişinde sana kal derdim ama bu sefer susuyorum...
En susma yanlarımla..
Dilimde sana dair ne kadar ‘’kal’’ varsa hepsini içime kusuyorum şimdi...
Bana her gelişin benden hep gitmek içinmiş...
Git...bu seferde ka(nayan) lan ben olurum..her zamanki gibi...
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta