Gözümün gördüğü kalbimin sevdiği tek adamdın dili yalansız gönlü vefalı doğru olduğunu sandığımdın...
Nasıl inanmışım güvenmişim ya kalbim ya o nasıl sevdi seni böyle anlamıyorum anlayamıyorum...
Sana her gelişimde bir umut doğuyor içimde ama ya sonra sonrası hayal kırıklığı pişmanlık öfke...
Yıkıldım kırıldım da bir okadar da aklım öfke içinde kalbim ise uslanmayı bilmeyen yaramaz çoçuklar gibi...
Çoçukluğum geldi aklıma yaramaz laf dinlemeyen bir yanım vardı şimdi aynısını aklım ve kalbimde aynı...
Bazen uykumda kendimi ağlarken buluyorum o kadar çok canım yanıyor ki ölüyorum yavaş yavaş...
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Belkide olmayan bir şeyi uzatmanın anlamı yoktur
Bazen hayatımız suda gıden gemiye benzer ve su almaya başlar bir zaman sonra tamir edilmicek kadar ozaman gemiyi terk etmek lazım
acaba o da benim gitmemi mi istiyordur
Bazen hayatımız suda gıden gemiye benzer ve su almaya başlar bir zaman sonra tamir edilmicek kadar ozaman gemiyi terk etmek lazım
dönmemek üzere mi
Belkide olmayan bir şeyi uzatmanın anlamı yoktur
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta