Hüzünlüyüm umut veren sevinçlerime rağmen
Kahroluyorum amansız gidişlere, çelimsiz sevdalara
Neden acaba insanlık
Nefret bilgisi başlı başına
Bu denli zor ve isyankâr
Acıların konuğu mu, yoksa bilinmez varlık mı?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta