Gecelerden kaçıyorum, bana gündüzleri verin
Yokluğunu kabullenmişken varlığının sarhoşu muyum neyim?
Gözlerimi kapatmaya korkuyorum, sen oradasın
Ben karanlığa açılan pencere, sen güneş gören odamsın
Kendi okyanuslarımı aştım, senin derende boğuldum
Anlamıyorum, baharı unutup bir sonbahar gününe mi vuruldum?
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta