Yureklerimiz bir nefes olmuştu hatırla
Şimdi sen bırakıp yuregini get gittiğin kadar
Ellerimin sicakligi hala avuçlarında duruyor
Yaşanmış anılarla yuregin göğsüne vuruyor
Bütün bunları unutmasın git gittiğin kadar
Nefes veriyor bakışların bana diyordun hani
Göze alıyorsam nefessiz kalmayı bundan sonra
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta