Her devrim
babasız çocuklar büyütür
barut ve karanfil kokan
yoksul anılar kalır analara
müntekim eylüllerden
ben hep kaçsamda
son kapıma dayandı eylül
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Eylül ve Erguvanlar... Sonu gelmeyecek bir savaş bu sizdeki değil mi? Ama okumaktan her defasında aynı hazzı aldığım bir savaş,oysa ben karşıydım savaşlara...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta