On altı aralık iki bin dokuz
Yirmi dokuz yıl önce bugün
Bir tohum düştü toprağa
Tohumdan bir yasemin filizlendi
Kökleri toprağı acıttıkça büyüdü
Ve ben büyüdüğünü görmedim
Ben işte o toprağı acıtan yanını sevdim
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta