Anılarımdaki o şehrin küçük çocuğuydum
Heves hırsızıydım erik ağaçlarında
Korkusuzdum,bırakır mıydım taşlamadan
Cep doluluğunda kaçmaya koyulurdum.
Severdim kırmızıları,susardım kabarık elbiselere
Benim olmayanlar hep güzeldi
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Dört duvar aralarında saklı kalan çocukluklar, hayaller, hülyalar, yarının özgür uçurtmalarına, mavi gök yüzüne, güneşine, dağına, ovasına nasıl bakacaklar?...
Hayatları neden dört duvarlar sıkıştırdık...
Nedenler, niçinler, nasıllar dağ gibi sıralı fasıllar oysa hep kendimizden çalmışız...Oyuncaklar çoğaldıkça özgürlükleri çaldırmışız...
Kaleminize sağlık Gülden Hanım Kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta