"Uğraşma! kandıramazsın, kaldıramazsın"
Akşamın hüznü düşerken bu sensiz şehre
Git gide büyüyor..
Umutsuzluk denen çocuk içimde.
Gelmeyeceksin, biliyorum.
Ve ben gelmeyeceğini bile bile
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Biliyorum size garip gelecek belki ama, yazdıklarım şiir değil :) Ben şiirden anlamam(teoride). Keşke yazabilseydim.Bunu bir çok usta şair de dile getirdi zaten. E tabi teknik donanımlı ustalarımız var Allah razı olsun. Bizimkisi zülfiyare dokunmadan en azından duygularımızı yazıya dokmeye çalışmak.
şiirin oldukça zayıf, çok ister daha, kolay gele
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta