Beş yaşındaydım, omzunda uyurdum,
Dünya sen kadar büyüktü gözümde
Gece korkunca ışığı yakardın
Karanlık hiç değmezdi yüzüme
Saçımı okşayıp “geçer” derdin
Sana inanmak kolaydı o zaman
Ben hiç düşmez sanırdım kendimi
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta