Beş yaşındaydım, omzunda uyurdum,
Dünya sen kadar büyüktü gözümde
Gece korkunca ışığı yakardın
Karanlık hiç değmezdi yüzüme
Saçımı okşayıp “geçer” derdin
Sana inanmak kolaydı o zaman
Ben hiç düşmez sanırdım kendimi
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta