Beş yaşındaydım, omzunda uyurdum,
Dünya sen kadar büyüktü gözümde
Gece korkunca ışığı yakardın
Karanlık hiç değmezdi yüzüme
Saçımı okşayıp “geçer” derdin
Sana inanmak kolaydı o zaman
Ben hiç düşmez sanırdım kendimi
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta