Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
hep dile getiriyorum... isyan siirleri beni hep cezbetmistir diye... bu siir mi? isyanin hasi... tebrikler...
İsyan fırtınaları eser şiir'de.... hüzün sardı yüreğimi:(((( Kaleminize sağlık....
Şiir, bazı zamanlarda hayat bulan isyankar bir haykırıştır usulca!!
İşte öyle bir şiirdi okuduğum, tebrikler Şeref Bey..
Kemal SÜME
deseler; çıkar yüreğini koy masaya
açıl dillerin mavi okyanuslarına
boşalt beynini kara bulutların sağanağında
anlat ona kuytularda kalmış maskesiz duygularını
kutlarım Şeref bey
sevgilerimle
Tansel Yegen
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta