Al yorgunluklarını ve git buralardan
bir bir kırılmasın umutların
bir belgesi daha olmasın yalnızlığın
daha fazla kırgınlık olmasın hatırlanan
Güneş doğarken can çekişmesin,
Yıldızlar gökyüzüne küsmesin
al umutlarını ve git buralardan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta