Hadi git
Ardın sıra akıtılan gözyaşından sana ne
Bir yürek yanmış, bir can acımış
Bir gönül dilden dile dolanmış
Biri var diyorlar sana çok bağlanmış
Sensiz yaşayamayacağı her halinden belli
Kır gönlünün pas tutmuş zincirlerini
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta