Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Makyaj ardina saklanmis,
Bakimsiz cirkin kadin gibi,
Nefreti ayaklandirmadan.
Durma git seni hissetmeden,gitt...
bir yürek,ki hissetiklerini şimşek çakışlarıyla dökebiliyor dizelerine,tebrikler!! Metin Boztepe
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta