Haydi öyleyse durma, çok geç olmadan vakit,
Bir an evvel yola düş, ardına bakmadan git.
Al götür her şeyini, ne varsa sana dair,
Bir tek hasretin kalsın, o yalnız bana ait.
13 Kasım 1985- Çarşamba / Ankara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok hoş, işte kelam bu alem içinde.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta