Gideceksen arkanı dönüpte,
Veda edeceksen gerçekten,
Dönmeyeceksen bir daha geri,
Neden ümit verdin gülüpte.
Evimin kadını olamazdın,
Çocuklarıma annelik yapamazdın.
Neden girdin dünyama,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




elinize sağlık, zaman ilerledikçe daha güzel dugular dökülecek kalbinizden, hep ileriye ümitle yürümek. saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta