Sulu ovada bülbülsüz bıraktığın gonca gülünü
Yaz aylarını göstermeden hazana çevirip mevsimi
Uçsuz semalarda uzak diyarların ardına
Serin rüzgârlarda kanatlarını çırpmadan git
Taze aşık gibi yeşillenmişti, sarardı filiz yaprağı
İncitme bastığında aşkından titreyen toprağı
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta