Kadehinden bir yudum daha aldı, ağzı doldu,. Çenesinden , kıvır kıvır sakallarından damlalar süzüldü , akıp gitti.
Gözleri derine daha derine daldı. Kulaklarında aynı sözcükler çınladı durdu.
Ne kadar içerse içsin aynı dünyaya uyanacaktı sabah olunca.
Göz bebekleri büyüdü, kaşları çatıldı.
Nefesiyle çıkardığı dumanla karanlıkta uzaklaştı.
Uzaklaştıkça küçüldü..
Küçüldükçe büyüdü yorgun adam..
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta