Git… vakit henüz yüzünü çevirmemişken kaderden,
Adım daha düşmemişken alnıma kederden,
Bir iz bile bırakma bu yorgun kalpte,
Zira hatıralar en çok geceleri öldürür insanı…
Uzaklaş… bakışların değmeden ardıma,
Sesin düşmeden suskun duvarlarıma,
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta