Seni yüreğimin yorgun kıyısına ektim
Git hemen şimdi, vakit varken hala
Git ki yüreğin acımasın artık
Yüzünde açan çiçekler
Hiç solmasın
Bırak beni ve git
Git ki, gülümsemelerin sana kalsın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta