Ve;
Ve sen gidiyordun, arkanda yalnız bir adam, bir kalem ve bir kağıt bırakıp gidiyordun...
Gidiyordun ve ardına bile bakmıyordun, gözlerime bakmadan, adımlarını saymadan, bana bir hoşçakal bile demeden gidiyordun...
Sanki ben hep orada kalacakmışım, hayata küsecekmişim, bir daha asla yazmayacakmışım gibi gidiyordun...
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta